mǎngshenggēgjīngdǐngfèiguòrénhǎi
满城笙歌曾经鼎沸过人海，
huāzhīyǔjiànbèigongfèngyúgāotái
花枝与剑被供奉于高台，
ruògwànrénzhīshàngdiéluòzhìāi
若从万人之上跌落至尘埃，
shéiháihuìqiángmóbài
谁还会虔诚膜拜。
jìyèhuānghúnzìmòlùkuǎnkuǎnérlái
寂夜荒魂自陌路款款而来，
wāndāoyǔdiéqīngwěnguòzuìqīyànhái
弯刀与蝶轻吻过最凄YAn残骸，
ruòzàiyīshùnguāngyīnbèiwēnróuyǐdài
内容未完，下一页继续阅读